De ochtend is nog jong. Ik zit bij het raam, het notitieboek open voor me. De geur van verse thee kringelt in de kamer, de zee schuift traag voorbij, alsof ze mijn gedachten zachtjes begeleidt. Het ritme van de golven voelt als een uitnodiging: schrijf, volg je verhaal, wees stil en luister.
Ik begin aan mijn tweede boek: Zout waar de zee me bracht. De woorden komen soms moeiteloos, alsof ze er altijd al lagen. Andere momenten blijven ze verborgen, wachten op het juiste moment, de juiste adem. Dan wacht ik, observeer ik, en laat ik het verhaal zichzelf vinden.
Het wordt een literaire levensroman, een vervolg op Ik leef wie ik ben. Het verhaal gaat over kiezen en loslaten, over herinneringen die branden en momenten die helen. De zee is een stille metgezel, veranderlijk en teder tegelijk, symbool van beweging, verlies en thuiskomen.
Een bijzonder begin van het boek zijn de brieven van mijn ouders bij mijn geboorte. Hun woorden, hun eerste gedachten over mij, vormen de opening van het verhaal en geven een intiem inkijkje in waar alles is begonnen.
Op deze blog neem ik jullie mee in mijn schrijfreis. Fragmenten, gedachten en beelden die soms blijven hangen, momenten die misschien ook iets bij jou oproepen. Het boek verschijnt pas eind 2026, maar ik wil het proces niet voor mezelf houden. Stap voor stap, woord voor woord, groeit het verhaal.
Wil je op de hoogte blijven van de verschijning? Stuur me je naam via mail.
Volg mijn schrijfreis en verhalen hier op studiobewust.be
Reactie plaatsen
Reacties